Na de meivakantie, op een dag dat ik thuis aan het werk was, kwam mijn vrouw naar zolder en liet me een gedichtje lezen dat mijn zoontje van 7 (met enige hulp van zijn moeder) voor mij had gemaakt. Ik las het gedicht en merkte dat het bezoek aan de Eifeltoren voor hem een indrukwekkende ervaring is geweest. Hij had al geprobeerd om de toren van lego na te bouwen en ik heb hem beloofd om dit op een druilerige dag ook nog eens samen te proberen. Ik lees hem bijna elke avond voor en dan zingen we samen vaak een paar liedjes. Het is erg leuk om dan een gedichtje te lezen waarin je flarden van een liedje in kunt herkennen.
Mijn vrouw en mijn zoontje hadden het gedichtje gebruikt als motivatie bij de verkiezing van de beste papa van Nederland. Ik probeer de juiste balans te vinden tussen werk en thuis. Vaak heb je als vader het gevoel dat je tekort schiet. Alleen al het feit dat ze de moeite hadden gedaan aan deze verkiezing mee te doen, gaf mij daarom veel voldoening. Maar het werd nog mooier!